Jak napisać sprzeciw? Elementy sprzeciwu od nakazu zapłaty.

25-05-2017

Sprzeciw od nakazu zapłaty jest nie tylko prawną formą protestu pozwanego wobec żądań powoda, ale jest również bardzo ważnym pismem procesowym, które zasadniczo wpływa na dalsze postępowanie w sprawie. Obok głównego celu wniesienia sprzeciwu, jakim jest uchylenie wydanego w sprawie nakazu zapłaty, służy on również ustaleniu istoty sporu (istoty rozbieżności stanowisk stron). Wadliwie sporządzony może prowadzić do utraty uprawnień procesowych (z uwagi np. na spóźnioną potem próbę ich wykorzystania) albo do niezamierzonego przyznania okoliczności, które okażą się dla pozwanego niekorzystne w ostatecznym rozrachunku.

Sprzeciw od nakazu zapłaty, podobnie jak każde pismo procesowe wnoszone do sądu, musi zawierać szereg elementów czysto formalnych. Konieczne będzie wskazanie właściwego sądu, do którego sprzeciw jest wnoszony (sąd, który wydał i doręczył pozwanemu nakaz zapłaty). Precyzyjnie należy też określić strony postępowania tj. powoda (podmiot, który wniósł pozew i zainicjował postępowanie) oraz pozwanego (podmiot, który otrzymał nakaz zapłaty i wnosi sprzeciw. Koniecznie trzeba wskazać imiona i nazwiska tych stron (albo nazwy) oraz dane pełnomocników albo przedstawicieli, którzy działają w sprawie w imieniu tych stron. Z ostrożności postępowania należy podać również dokładne adresy stron do doręczeń (a co do pozwanego jest to obowiązkowe, bowiem sprzeciw będzie jego pierwszym pismem w sprawie).

W sprzeciwie należy również wskazać nr PESEL albo nr KRS lub nr NIP pozwanego, zależnie od tego w jakiej roli występuje w sprawie (np. zależnie czy jest człowiekiem, spółką, prowadzi działalność gospodarczą itd.).

Sprzeciw powinien być też wyraźnie oznaczony jako „sprzeciw” właśnie. Należałoby również podać sygnaturę sprawy, w której jest wnoszony. Sygnatura (numer sprawy) powinna być umieszczona na przesłanym pozwanemu nakazie zapłaty oraz na piśmie przewodnim z sądu. Zwykle zamieszczana jest w lewym górnym rogu pism albo nieco niżej, również po lewej stronie.

Z przygotowanego sprzeciwu powinno wynikać bardzo jednoznacznie, jakiego nakazu zapłaty dotyczy. Należy opisać, kiedy nakaz był wydany, jaki sąd go wydał, pod jaką sygnaturą, warto też dopisać, kiedy nakaz został doręczony pozwanemu. W dalszej kolejności, również jednoznacznie i wyraźnie trzeba określić, czy sprzeciwem zaskarżamy nakaz zapłaty w całości czy w części. Częściowe zaskarżenie nakazu zapłaty również wymaga konkretnego opisu np. co do części kwoty głównej do jakiej nakaz zaskarżamy lub odsetek za dany okres czy też co do kosztów postępowania.

Kolejnym kluczowym elementem sprzeciwu, są zarzuty pozwanego, które chce on podnieść w sprawie. Mogą one w szczególności dotyczyć kwestii przedawnienia, naruszenia przepisów o właściwości sądu, niewykazania roszczenia czy braku legitymacji procesowej. Pominięcie zarzutów bądź błędne ich sformułowanie uniemożliwi powołanie ich na dalszym etapie postępowania. Podobnie rzecz wygląda w zakresie twierdzeń pozwanego o okolicznościach faktycznych i dowodach. Zasada jest taka, że powinny one zostać powołane już w sprzeciwie. Późniejsze próby rozszerzenia swego stanowiska procesowego mogą napotkać bardzo poważne przeszkody w postaci obowiązku wykazania powodów opóźnienia, braku winy za wcześniejsze zaniechania lub braku wpływu nowych wniosków i twierdzeń na wydłużenie postępowania. Może wówczas dojść do ich odrzucenia, zwrotu pism lub pominięcia przez sąd.

Sprzeciw powinien też zawierać żądania pozwanego co do istoty postępowania np. żądanie oddalenia powództwa czy zasądzenia kosztów postępowania.

Sprzeciw wnosi się na piśmie, wraz z załącznikami i odpisem (kopią) całości dla drugiej strony postępowania (bądź większą ilością odpisów, jeżeli w sprawie występuje więcej stron niż dwie). Czasami konieczne będzie sporządzenie sprzeciwu na specjalnym formularzu urzędowym „SP”. Będzie tak, jeżeli sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym i pozew również został wniesiony i przyjęty na formularzu. Sąd powinien pouczyć pozwanego o tej okoliczności. Zawsze aktualne formularze dostępne są na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości: https://bip.ms.gov.pl/pl/formularze/. Można je też uzyskać w każdym budynku sądu.

Nieco inaczej wygląda to w Elektronicznym Postępowaniu Upominawczym. Tutaj po założeniu odpowiedniego konta, pozwany może wnieść sprzeciw w formie elektronicznej. Jeżeli jednak to zrobi, wybierając tym samym drogę elektroniczną komunikacji z sądem, ewentualne dalsze pisma procesowe również musi składać tylko w ten sposób. Do sprzeciwu w EPU nie dołącza się przy tym dowodów, choć ich załączenie nie spowoduje na ogół negatywnych skutków procesowych (należy jedynie je wskazać oraz podać wszelkie twierdzenia i zgłosić zarzuty, jak opisano powyżej). Będzie można to uczynić uzupełniając sprzeciw już po przekazaniu sprawy z EPU do sądu zwykłego, jeżeli będzie kontynuowana.

Ostatnim – wydaje się oczywistym, ale paradoksalnie często pomijanym – elementem koniecznym sprzeciwu jest podpis osoby, która go wnosi.

Oczywiście nawet najlepiej przygotowany sprzeciw nie przyniesie oczekiwanych skutków, jeżeli zostanie wniesiony po terminie. Pozwany na wniesienie sprzeciwu ma dwa tygodnie od doręczenia mu nakazu zapłaty. Sprzeciw można złożyć osobiście w biurze podawczym właściwego sądu, bądź nadać go listem poleconym (tylko za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) – decyduje wówczas data stempla pocztowego, która oznaczać będzie formalnie datę wniesienia pisma do sądu. Sprzeciw wniesiony po terminie jest bezskuteczny i zostanie odrzucony. Kwestie związane z przywróceniem terminu będą przedmiotem odrębnego wpisu.

Masz pytania?

Zadaj szybkie pytanie – zadzwoń: + 48 577 852 235, napisz e-mail: kancelaria@nakazowa.pl lub skorzystaj z fromularza: